วันเฉ่งเบ๋ง

วันเฉ่งเบ๋ง (ภาษาจีนฮกเกี้ยน) หรือวันเช้งเม้ง (ภาษาจีนแต่จิ๋ว) เป็นวันที่ลูกหลานร่วมใจกันถางป่าและทำความสะอาดสุสาน ซึ่งมักจะทำก่อนวันประกอบพิธี “บ่อง” หรือ หลุมศพ เป็นกองดินพูนขึ้นสูง มีป้ายหน้าหลุมเป็นนามบัตรของผู้ตาย ประกอบด้วย ชื่อ นามสกุล ของตนเองและบรรพบุรุษของผู้ล่วงลับ รวมทั้งถิ่นกำเนิดโดยละเอียด โดยจารึกลงบนแผ่นหิน ซึ่งผู้จารึกแผ่นหินเป็นช่างสกัดหิน ภาษาจีนฮกเกี้ยน เรียกว่า “ผะ-เจ๊ว-เหล็ง” คุณสมบิของช่างสกัดหินเดิมมักจะเป็นผู้เชี่ยวชาญการดู “ฮวงจุ้ย” หรือ “บ่องซุ่ย” (ภาษาจีนฮกเกี้ยน) ความสามารถในการกำหนดทิศทางดิน น้ำ ลม ไฟ เพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับลูกหลานผู้วายชนม์ ด้วยเชื่อว่าถ้าวางทิศทางในการฝังศพดี ลูกหลานจะเจริญรุ่งเรือง หลุมศพดีจะต้องหลังพิงเขา และด้านหน้ามีน้ำเพื่อความอุดมสมบูรณ์

ประเพณีการไหว้ของจีนฮกเกี้ยนเป็นการคารวะศพบรรพบุรุษ หรือประเพณีเฉ่งเบ๋ง ค่อนข้างเรียบง่าย และสิ้นเปลืองไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเตรียมไก่ต้ม 1 ตัว หมูสามชั้นต้ม 1 ชิ้น เส้นหมี่เหลืองสด 1 จาน ข้าวเหนียวกวนสีน้ำตาลทรายแดง 1 จาน อั้งกู หรือขนมเต่าแบบฮกเกี้ยน 1 จาน ฮวดโก้ย หรือขนมถ้วยฟู 1 จาน ผลไม้ มีส้ม สับปะรด องุ่น แอปเปิล น้ำชา 1 ถ้วย บางบ้านอาจจะไหว้เหล้าขาว เพราะถืออยู่ในเครื่องเซ่นไหว้ทั้ง 5 ซึ่งเรียกว่า “หง้อเช่ง” นอกจากนี้มีกระดาษเงิน กระดาษทอง เพื่อเผาอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับได้ไปจับจ่ายใช้สอยในปรโลก และปิดท้ายการไหว้ด้วยการจุดประทัด

การไหว้ขั้นแรกจะเข้าไปที่ “บ่อง” แล้วไหว้เจ้าซึ่งอยู่ทางขวา (ยืนหันหน้าเข้าสุสาน) บางคนเรียกศาลเจ้าเล็กๆนี้ว่า “ถ้อเต่ก้ง” บางบ้านเรียกว่า “ปุ้นเถ่าก้ง” รวมความแล้ว แปลว่า เจ้าที่ ธูปที่ใช้ไหว้เจ้าใช้เพียง 3 ดอก ด้วยถือว่าเป็นเทพ ส่วนการไหว้สุสานมักจะใช้ธูป 1 ดอก หรือ 2 ดอก

หลังพิธีไหว้ลูกหลานจะรับประทานของไหว้โดยความเชื่อว่าเป็นสิริมงคลยิ่ง เช่นรับประทานสับปะรด หรืออ่องหลาย (ภาษาจีนฮกเกี้ยน) บรรพบุรุษจะนำโชคมาให้ รับประทานฮวดโก้ย หรือถ้วยฟูเพื่อให้กิจการค้าเจริญรุ่งเรือง อั้งกู รับประทานเพื่อให้อายุยืนยาว รวมความแล้วลูกหลานชอบรับประทานอะไรก็หาสิ่งนั้นไปไหว้ การไหว้บรรพบุรุษเป็นนโยบายให้ลูกหลานได้ไปอยู่ในที่โล่ง ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ และได้เตือนตนไม่ให้ตั้งอยู่ในความประมาท ลูกหลานคนใดที่ทำตัวเสเพลห่างไกลจากคำสอนก็จะถูกตำหนิจากผู้นอนอยู่ในฮวงซุ้ย อย่างน้อยที่สุดก็เป็นสัญญาณเตือนใจให้ประพฤติดี ห่างไกลความชั่วแม้ปีละครั้ง